Katholieken en hun geschiedenis / traditie

Tweede Vaticaans Concilie

Relatie met de andere godsdiensten

Het kortste conciliedocument, Nostrae aetate (1965), gaat over de verhouding van de kerk met andere wereldgodsdiensten. Ronduit revolutionair, en controversieel, was de stelling dat de katholieke kerk niets verwerpt wat in andere godsdiensten waar en heilig is omdat hierin niet zelden een straal weerspiegelt van de Waarheid die alle mensen verlicht (paragraaf 2). Kort gezegd, de kerk erkent dat er in andere godsdiensten ook sporen van waarheid te vinden zijn. Tegelijkertijd stelt de kerk dat zij niet anders kan verkondigen dan de volle waarheid van Christus, die is ‘de weg, de waarheid en het leven’ (Joh. 14,6).

Het document kent een korte paragraaf over de islam en een lange paragraaf over de verhouding met het joodse volk. Het document stelt vast dat de christelijke godsdienst duidelijk joodse wortels heeft. Daarom beveelt het document aan om meer dialoog tussen joden en christenen te laten plaatsvinden over die wortels. Ten tweede mogen joden niet worden voorgesteld als door God verworpen en moet alle liturgie en catechese die dat nog stelt, aangepast worden. Tenslotte spreekt de kerk zich uit tegen welke vervolging van gelovigen dan ook, evenals tegen haat, jodenvervolgingen en antisemitisme.

Kern van dit document!

Ga terug naar Tweede Vaticaans Concilie