Bronnen en verhalen waar katholieken uit putten

Nieuwe testament

Paulus

In het boek Handelingen komt Paulus naar voren als een leerling van de Farizeeër Gamaliël. Hij is betrokken bij de eerste vervolgingen van bekeerlingen die belijden dat Jezus de Messias is. Zo is hij ook aanwezig bij de steniging van Stefanus, vaak de ‘eerste martelaar’ binnen het christendom genoemd (Hnd 7,58-8,1). Op weg naar de Syrische stad Damascus komt Paulus echter tot inkeer. Hij hoort een stem die hem zegt: Saul, Saul (de naam van Paulus vóór zijn bekering), waarom vervolgt gij Mij? Deze overweldigende ervaring verandert Paulus volledig. Van een fanatieke vervolger ontpopt hij zich tot een van de grootste discipelen van Jezus. Vol geestdrift predikt hij de verrezen Christus.

Paulus’ inzet is van grote betekenis geweest voor de verspreiding van Jezus’ boodschap. Als geen ander heeft hij heidenen (niet-joden, veelal levend in de Mediteranee) tot geloof gebracht. Hij heeft drie zendingsreizen gemaakt, die hem door de Mediterrane wereld voerde. Hij stichtte gemeenschappen in onder meer Efese, Filippi, Tessalonica, Korinte en Rome (de meeste gelegen in het huidige Griekenland en Turkije).

Paulus’ verkondiging zorgde ervoor dat hij veel onderweg was. Middels het schrijven van brieven bleef hij in contact met de door hem gestichte gemeenschappen. Verschillende van deze brieven zijn bewaard gebleven en vinden we terug in het Nieuwe Testament. Vaak geeft hij de jonge gemeenschappen in zijn schrijven instructies en advies. Ook probeert hij te bemiddelen bij interne conflicten. Tot slot spant Paulus zich in het geloof van de bekeerlingen te verdiepen door over geloofszaken te schrijven.

Ga terug naar Nieuwe testament