Katholieken en hun vieringen (feesten)

Kruis

Maltezerkruis en Hugenotenkruis

Het Maltezerkruis vormt het hoofdbestanddeel van het Hugenotenkruis. Het was het kruisteken van de ridders van Malta, een middeleeuwse, geestelijke ridderorde. Het werd voor het eerst gebruikt door de kruisridders van de Souvereine Militaire Orde van Sint Jan van Jeruzalem en Malta; ook wel Johannieterorde, Orde van Malta of Maltezer Orde. Het Maltezerkruis werd gezien als een symbool van de wedergeboorte. De acht punten stellen de zaligsprekingen voor uit Matteüs 5,3-10. Het kruis heeft gelijke armen met wijd uitlopende top.

Het Hugenotenkruis is vermoedelijk ontworpen door edelsmid Maystre (Nimes) in 1688. Het dankt zijn succes aan het feit dat het protestantse gelovigen gelegenheid bood een kruis te dragen dat anders was dan het door hen gehate rooms-katholieke symbool: het Latijnse kruis. De armen van het Hugenotenkruis worden verbonden door een cirkelvormig motief: krans van lelies als symbool voor reinheid en trouw. Tussen de armen: vier harten die chris-tenen herinneren aan het gebod elkaar lief te hebben. De uiteinden van het kruis bevatten parels die eveneens herinneren aan de zaligsprekingen. De twaalf punten (aan de uiteinden en in het midden) van het kruis staan symbool voor de twaalf artikelen van het geloof. Daarom werd een Hugenotenkruisje dikwijls cadeau gegeven als iemand in de protestantse kerk in het openbaar zijn geloof beleed. Het oorspronkelijke aanhangsel van het Hugenotenkruis was een traan (symbool voor het lijden van de Franse protestanten). In 1688 werd dit symbool vervangen door een duif (symbool voor de heilige Geest).

Ga terug naar Kruis