Katholieken en hun geschiedenis / traditie

Oerkerk

Legalisering christendom

De bekering van Constantijn is een belangrijke stap in de legalisering van het christendom. Volgens het verhaal zou Constantijn, voorafgaand aan een veldslag om de keizerlijke opvolging, het Christusmonogram XP hebben gezien met de woorden ‘in dit teken zul jij overwinnen’. Hij nam vlaggen en vaandels versierd met dit monogram mee naar de veldslag en won. In 313 kondigde Constantijn algemene tolerantie en vrijheid voor de christenen af. Hoewel Constantijn affiniteit had met het christendom liet hij zich pas op zijn sterfbed in 337 dopen.

In 330 werd Constantinopel als nieuwe hoofdstad in het oosten van het rijk ingewijd: ‘Het tweede Rome’. Toen Constantijn niet alleen in het westen maar ook in het oosten de macht had overgenomen, begon hij kerken privileges, geschenken en eigendom te geven. De staat begon van bisschoppen, die veel invloed hadden op de publieke opinie, staatsfunctionarissen te maken. Ook de paus kreeg meer macht. Vanaf nu konden kerkelijke leiders elkaar ontmoeten tijdens synoden (bijeenkomsten). Kerk en rijk gingen hand in hand en konden elkaar goed gebruiken. Het christendom ontwikkelde zich langzaam tot staatsgodsdienst van het Romeinse Rijk. Onder regering van keizer Theodosius de Grote werd het christendom in 380 rijkskerk. Vanaf 392 zijn andere godsdiensten dan het christendom verboden.

Binnen zeventig jaar waren christenen van vervolgde minderheid de leden van de enige wettige godsdienst in de Romeinse staat geworden. Dit zorgde weliswaar voor meer christenen, maar het aantal vastberaden religieuzen, monniken en nonnen, was niet groter. Veel mensen noemden zich wel christen maar waren er niet zo mee bezig.

Ga terug naar Oerkerk