Katholieken en hun vieringen (feesten)

Kruis

Kruiswegstatie

Een kruiswegstatie is een schilderij of reliëf dat een scene uit de lijdensweg van Jezus uitbeeldt. Deze kruiswegstaties zijn te vinden langs de wand in een katholieke kerk. In totaal zijn er veertien staties. Het aantal van veertien is vastgesteld door Paus Clemens XII (1730-1740). In 1741 werd de kruisweg (geheel van kruiswegstaties) verplicht in alle katholieke kerken. Soms is er een vijftiende statie aan toegevoegd dat de verrijzenis van Jezus uit het graf verbeeldt. Deze statie heet dan de ‘paasstatie’. Enkele staties stroken niet met de Bijbelse tekst. Statie 6: ‘Veronica droogt Jezus’ gezicht’ en statie 10: ‘Jezus wordt van zijn kleren beroofd’. In de Bijbel staat dat de soldaten zijn kleren verdelen of erom loten. Veronica is waarschijnlijk afkomstig van vera icona, ware afbeelding, een doek die het gelaat van Jezus toont.

Niet alleen in kerken zijn kruiswegstaties, ook in de open lucht langs het pad naar een klooster of een kerk. Het woord ‘statie’ (Latijnse ‘statio’) betekent: ‘staan’ of ‘stilstaan’. Oorspronkelijk was de kruisweg (Via Crucis of Via Dolorosa) een nabootsing van de lijdensweg van Jezus. De gelovigen gingen biddend en herdenkend langs de veertien staties. Sinds de 15e eeuw is het ook een godsdienstoefening die op Goede Vrijdag plaatsvindt. De Franciscanen hebben zich verdienstelijk gemaakt met het oprichten van kruiswegen. In de Nederlanden zijn de kruiswegstaties opgekomen door de Moderne Devotie (een spirituele beweging binnen de kerk, die uit onvrede over misstanden vernieuwing en hervorming voorstond) in de 14e en 15e eeuw.

Ga terug naar Kruis