Katholieken en hun geschiedenis / traditie

Hervormingen

Jezuïeten

Ignatius de Loyola werd als een Baskische edelman geboren. Tijdens een langdurig ziekbed in 1521 onderging hij een ingrijpende bekering. Hij werd pelgrim en kluizenaar en schreef zijn boek Geestelijke Oefeningen. Loyola had ontdekt dat je door te kijken naar wat er in je hart gebeurt (onderscheiding der geesten genoemd) je op het spoor komt van waar het werkelijk in je leven om gaat. Dat is de kern van zijn Geestelijke Oefeningen geworden. Uiteindelijk ging Ignatius theologie studeren. Eerst in Spanje, later in Parijs. Daar vormde zich rond hem een groep vrienden. Geïnspireerd op de Geestelijke Oefeningen ontstond uit deze groep vrienden een nieuwe geestelijke orde.
Op 27 september 1540 vaardige paus Paulus III een bul uit waarin de ‘Sociëteit van Jezus’ als nieuwe orde werd goedgekeurd. De doelstelling was geloofsverkondiging en spirituele vorming, vooral waar de nood het hoogst is. Ignatius leidde zestien jaar de orde van jezuïeten, met zijn mystieke begaafdheid, psychologische inzet en organisatorische talent. Bij zijn dood waren er verspreid over de hele wereld duizenden leden werkzaam in opvoeding, onderwijs en missie. In 1622 werd Ignatius heilig verklaard.

Onderwijs

De Jezuïeten speelden een grote rol in de contrareformatie. Vooral door hun inzet in het onderwijs – ook het godsdienstonderwijs. Bovendien moedigden zij aan om het geloof te verdiepen en uit te dragen en hingen zij minder aan uiterlijkheden. Zo ontstond met name in het zuidelijke deel van Europa een hernieuwd katholiek zelfbewustzijn en een beter verstaan van het eigen geloofsgoed.
Zie ook: www.jezuieten.org.

Ga terug naar Hervormingen