Waarin katholieken geloven

Schepping

Franciscus’ lofzang op de schepping

Franciscus van Assisi (1181/1182-1226), een bekende heilige in de katholieke traditie, had een bijzondere houding ten opzichte van de schepping.

Zo wordt verteld dat Franciscus met de dieren sprak. Toen hij eens onderweg was, begon hij in het open veld te preken voor de vogels. Er is ook de legende over Franciscus en de wolf van Gubbio. De inwoners van de stad Gubbio leven in angst voor de moordende wolf. Franciscus echter weet het dier te ‘temmen’. De wolf komt hem met open muil tegemoet. Maar Franciscus slaat een kruisteken en de wolf gaat rustig aan zijn voeten liggen.

Franciscus sprak over de schepping als ‘broeders’ en ‘zusters’. Zo spreekt hij over broeder zon en zuster maan. Daarmee geeft hij aan dat hij zich verwant voelt met de schepping.

Het is overigens niet zo dat Franciscus een pantheïst was. Pantheïsten geloven dat God aanwezig is in alles, bijvoorbeeld in de zon en de maan. Volgens christenen (en dus Franciscus) echter, heeft God zon en maan, de natuur geschapen, maar Hij is de natuur niet. In alle schepselen zag Franciscus de grootheid van de Schepper. In zijn bekende ’Zonnelied’ zingt hij:

Geloofd zijt Gij, mijn Heer, door broeder vuur,
door wie Gij voor ons de nacht verlicht.
En hij is mooi en vrolijk, stoer en sterk.
Geloofd zijt Gij, mijn Heer, door zuster aarde,
onze moeder
die ons in leven houdt en leidt
en allerlei gewassen met kleurige bloemen
en kruiden voortbrengt.

 

Ga terug naar Schepping