Waarin katholieken geloven

Heilige Geest

De H. Drie-eenheid

De heilige Geest, de Zoon en God de Vader zijn innig met elkaar verbonden. In het Nieuwe Testament vinden wij heel veel uitspraken waarin de nauwe band tussen Vader, Zoon en Geest naar voren komt. Maar over hoe zij zich precies tot elkaar verhouden bestond in de vroege kerk veel onduidelijkheid. Dit leidde tot spanningen en grote onenigheid. Kerkvaders (deskundige theologen uit de eerste eeuw n.Chr.) en andere grote denkers dachten intensief over deze verhoudingen na. Zo hebben Basilius de Grote, Gregorius van Nyssa, Gregorius van Nazianze, Tertullianus, Hiëronymus en Augustinus grote bijdragen geleverd in het verhelderen van de band tussen Vader, Zoon en Geest. Dergelijke bijdragen zijn vruchtbaar geweest voor de eerste concilies (=kerkvergaderingen). Zij hielpen uiteenlopende denkbeelden meer op een lijn te krijgen. De concilies van Nicea (325), Constantinopel (381) en Chalcedon (451) hebben een bepaalde theologie van de H. Drie-eenheid uiteindelijk tot dogma verheven. De leer omtrent de H. Drie-eenheid wordt dan ook breed aanvaard binnen de verschillende christelijke kerken.

Scherp gesteld benadrukt de leer van de H. Drie-eenheid dat Vader, Zoon en Geest één in wezen (ousia) zijn. Dit wezen bestaat echter uit drie te onderscheiden personen (hypostases). Hiermee wordt uitdrukkelijk afstand genomen van andere opvattingen uit de vroege tijd. Bijvoorbeeld van Arius, die de Zoon zag als gelijkend aan de Vader (homoi ousios) en hem daarmee tot de schepping rekende.

Ga terug naar Heilige Geest