Katholieken en hun vieringen (feesten)

Kruis

Crucifix

Een crucifix is een kruisbeeldvorm, waarbij het lichaam (corpus) van Jezus op een kruis is bevestigd om zijn lijdensweg te benadrukken. Het woord is afgeleid van het Latijnse ‘cruci fix’, wat betekent ‘aan een kruis vastgemaakt’. Een crucifix komt voor in allerlei vormen en maten: van meters hoog tot enkele centimeters klein (bij katholieken op de kast of aan de muur). Het oudst bekende crucifix is te vinden op de houten deuren van de Santa Sabina in Rome. Het dateert uit ca. 430 na Christus. Boven het kruis hangt meestal een klein bordje met de letters INRI, de Latijnse afkorting voor Jezus van Nazareth, koning der Joden. Deze tekst heeft Pilatus volgens Johannes 19,10-22 boven het kruis laten hangen. Hij deed dit overigens tegen de zin van de Joden. Die wilden dat Pilatus zou schrijven: ‘Hij heeft gezegd dat hij de koning der Joden is’. Pilatus weigerde zijn tekst te veranderen; het was zijn ultieme wraak op de Joodse Raad. Meestal draagt de gekruisigde Jezus een lendenschort en rusten de voeten op een sokkel. In de Bijbel is hiervoor geen enkele aanwijzing te vinden en zijn deze twee feiten erg onwaarschijnlijk. Een crucifix wordt vooral in katholieke kringen gezien; zij benadrukken daarmee de opoffering van Jezus. Protestanten geven de voorkeur aan een kruis zonder de figuur van Jezus daaraan, daarmee de nadruk leggend op de wederopstanding.

Houtsnijwerk met de oudste afbeelding van de gekruisigde Jezus op de houten deuren van de Santa Sabina in Rome (vijfde eeuw na Chr.).

 

Ga terug naar Kruis