Katholieken en hun geschiedenis / traditie

Tweede Vaticaans Concilie

De paus kan een kerkelijke vergadering van bisschoppen bij elkaar roepen om belangrijke besluiten te nemen. Zo’n vergadering heet een concilie. Het meest recente concilie, het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965), heeft grote gevolgen gehad voor het kerkelijk leven zoals we dat nu kennen.

Begin

Het Tweede Vaticaans Concilie werd op 25 januari 1959 aangekondigd door paus Joannes XXIII. Het concilie zou antwoorden gaan zoeken op vier vragen: hoe ziet de kerk zichzelf; hoe kan de kerk zichzelf vernieuwen; hoe verhoudt de kerk zich tot andere christelijke gelovigen; en hoe verhoudt de kerk zich tot de moderne tijd? De paus koos nadrukkelijk voor een pastoraal concilie. Het ging er niet om dat er stevige dogmatische uitspraken gedaan zouden worden. Er moest een innerlijke vernieuwing plaats vinden (aggiornamento, letterlijk: bij de tijd brengen) van de kerk en alle gelovigen.

Duur

Het concilie, dat werd bijgewoond door 2300 bisschoppen en waarnemers uit de hele wereld, werd op 11 oktober 1962 plechtig geopend. Niet alleen bisschoppen werden uitgenodigd, maar ook een grote groep vertegenwoordigers van andere kerken, vertegenwoordigers van andere godsdiensten en theologische adviseurs. Door de moderne communicatiemiddelen (opkomst televisie) zou het concilie overal op de wereld nauw worden gevolgd. Het concilie werd op 8 december 1965 afgesloten door paus Paulus VI die de in 1963 overleden paus Johannes XXIII was opgevolgd.

Gevolgen

De resultaten van de discussies en gedachtevorming van de bisschoppen zijn terug te vinden in de zogenaamde conciliedocumenten. Deze documenten hadden op hun buurt invloed op bijvoorbeeld de liturgie (gebruik van de volkstaal), de verhoudingen met andere kerken (oecumene) en andere religies (godsdienstvrijheid).

Lees meer