Waarin katholieken geloven

Schepping

Waar komen wij vandaan? Waar gaan wij naar toe? Hoe is alles ontstaan? Wat is onze oorsprong? Oermenselijke vragen. Velen hebben op deze vragen een antwoord gegeven en velen zoeken naar een antwoord. In dit venster lees je over het katholieke antwoord op de vragen naar het begin. In de kerk zijn er twee wijzen van spreken over de schepping. Eén via de woorden in de H. Schrift, de andere via de theologische reflectie hierop in confrontatie met filosofie en wetenschap.

Genesis

In het begin schiep God de hemel en de aarde.’ Dat zijn de allereerste woorden in de Bijbel, uit het boek Genesis. God brengt orde in de chaos. In zes dagen, beginnend met de schepping van het licht en eindigend met het hoogtepunt van de schepping: de mens, geschapen naar Gods beeld en gelijkenis.

Elke keer nadat God iets geschapen heeft, staat er: ’En God zag dat het goed was’. Na de schepping van de mens staat er zelfs: ‘En Hij zag dat het heel goed was’.

 

Schepping is goed

Volgens de H. Schrift is de schepping dus van nature goed. Alles is immers geschapen door God, die zelf het goede bij uitstek representeert. De natuur is geen gevaarlijke tegenstander, die overwonnen zou moeten worden.

Gods goedheid was de enige reden om de wereld te scheppen. Dat de wereld er is, is geen toeval of noodzaak. God heeft haar geschapen omdat Hij dat wilde, als een geschenk aan de mens.

Voltooiing van de schepping

De schepping is niet af. De mens kreeg de verantwoordelijkheid de schepping te voltooien. Hij is een medewerker van God in het scheppingswerk. De wereld is ons door God toevertrouwd. ‘(–); bevolk de aarde en onderwerp haar; heers over de vissen van de zee, over de vogels van de lucht, en over al het gedierte dat over de grond kruipt’ (Gen. 1,28).

Dit betekent echter geen vrijbrief voor het uitbuiten van de aarde. Onze heerschappij is niet absoluut. Wij moeten als een rentmeester zorgen voor de wereld.

Lees meer