Katholieken en hun geschiedenis / traditie

Oosterse Kerken

De oosterse kerken vormen, naast het westerse katholicisme en het protestantisme, één van de drie hoofdstromen van het christendom. Er zijn vele verschillende oosterse kerken, in meerderheid orthodoxe, maar ook katholieke. Hoe zit dat?

Fascinatie

De oosterse kerken oefenen een zekere aantrekkingskracht uit. Ze spreken veel mensen aan vanwege hun prachtige (soms prachtvólle) liturgie, hun mooie kerkzang en iconen. Anderen associëren deze kerken met ‘conservatief’. Hoe dan ook, oosterse kerken fascineren!

Oosterse christelijke vrouwen in Oost-Turkije verzamelen zich buiten de kerk na de plechtige dienst bij gelegenheid van het patroonsfeest van een Syrisch-orthodox klooster en delen gewijd brood met elkaar. (Foto: © L. van Leijsen).

Voorbij clichés

Het beeld dat oosterse kerken oproepen, geeft meestal maar een deel van hun werkelijkheid weer. Daarmee zijn onze spontane gedachten erover – clichés als je wilt – niet per se onwaar, maar behoeven ze aanvulling. Oosterse kerken zijn vaak de onbekende ander. Die onbekendheid draagt ongetwijfeld bij aan de fascinatie. Het venster ‘Oosterse kerken’ wil die fascinatie vasthouden en tegelijk een klein stukje van de sluier die over oosters christendom ligt, oplichten.

Oosters christendom

De oosterse kerken delen veel met de kerken van het westen, vooral het geloof in Christus. Onderling kennen ze een grote verscheidenheid. Maar ze delen samen ook iets eigens ten overstaan van het westen: een andere ‘spirituele wereld’. Die is gebaseerd op hun grotendeels gemeenschappelijke geschiedenis en met name op het filosofisch-culturele levensgevoel dat ze in het verleden deelden met de niet-christelijke wereld rondom hen én met elkaar. Het zijn de algemeen gangbare denkcategorieën van toen in het oostelijk bekken van de Middellandse Zee en in het voor-islamitische Midden-Oosten, waar de oosterse kerken hun christelijke theologie in hebben gegoten óf waar ze zich juist tegen hebben afgezet. Oosterse kerken zijn daarbij sterk bepaald door de Oude Kerk. Dit eigene rechtvaardigt de verzamelnaam ‘oosters christendom’.

Lees meer